In het begin van de week ben ik samen met Catherine naar het ziekenhuis gegaan om medicijnen te halen voor HIV. Hiervoor moet je speciaal naar de ziekenhuisapotheek. Eerst moet je jouw file gaan halen in een magazijn waar alle files zijn opgeslagen. Dit kan soms een uur of 2 duren voor je aan de beurt bent. Dan ga je met je file naar de dokter, of in ons geval naar de apotheek. Wij hadden wat tegenslagen omdat ze de file van ons kindje niet vonden, dus hebben we eerst die zoektocht moeten starten. Na de file gevonden te hebben kregen we te horen dat de dosis die voorgeschreven was niet in stock was. Dus moesten we langs een dokter voor een voorschrift voor een andere dosis… Ondertussen zaten we nog eens vast in de lift. Gelukkig niet lang! Na 4 uur wachten en rondlopen in het ziekenhuis hadden we eindelijk de medicijnen. Toen heeft Catherine onszelf beloond met Mc Donalds (een menu voor maar €2,30!) 🙂
Dinsdag ben ik naar een rape clinic gegaan, waar meisjes en vrouwen psychologisch behandeld worden als ze verkracht zijn. Ik ging hier met S. naartoe, zonder Catherine dus ik moest alles alleen doen, stress! S. spreekt geen Engels of Afrikaans, enkel Xhosa dus ik kan niet met haar praten.
Na een uur wachten, ben ik zelf op onderzoek uitgegaan en ben ik gaan vragen aan iemand hoe ik ons moest aanmelden. Daar heb ik mijn verhaal gedaan en ze stuurde me naar een andere man. Nog eens mijn verhaal gedaan en opeens zat S. achter mij in het kantoor op een bankje en werd ze ondervraagd door drie vrouwen. Op hetzelfde moment was ik met de man aan het praten en aan een andere bureau zat nog een andere man. Zes personen zaten in deze ruimte terwijl ze vroegen aan S. of ze verkracht was om op basis van haar verhaal te beslissen of ze therapie nodig had. Privacy kennen ze hier precies niet goed. Gelukkig heeft ze daarna een gesprek gehad met een social worker dat wel heel privé was, waar ze wel alles durfde vertellen.
Een careworker vroeg me om naar de Spar te wandelen om elektriciteit voor haar te kopen. Say what?! Elektriciteit kopen in de spar? s’ Avonds kwam ik thuis en zei Nita dat ze elektriciteit had gekocht en nu de code nog moest ingeven. Ik weet nu niet precies hoe de elektriciteit werkt in België en hoe mama en papa deze betalen maar toch niet in de supermarkt zeker? Ik was echt met verstomming geslagen, nog steeds eigenlijk.
We hebben deze week ook onze eerste teamvergadering met alle careworkers gehad. Deze moesten Lara en ik starten met een ijsbreker om het een beetje leuk en minder serieus te maken. We deden een spelletje waar ze dingen moesten uitbeelden zoals een baby wassen, een kind van school halen, een concert geven… Ronde 2 hield in dat ze Nederlandse woorden luidop moesten voorlezen en raden wat ze betekenen. Hi-la-risch! We hadden woorden opgeschreven zoals zwangerschapstest, proefkonijn, schilder… Sommige konden het goed uitspreken, en sommige totaal niet. 🙂
Omdat het vrijdag de laatste dag school was voor de vakantie mochten de mama’s en papa’s naar school komen. Wij zijn naar school geweest voor een kindje omdat zij geen mama of papa heeft. Er was daar een vrouw die verschillende reptielen bij had om de kinderen hier kennis mee te laten maken. Hagedissen, slangen… En de kinderen mochten die allemaal aanraken, bah. Daarna kregen ze een cakeje met veel te veel choco. Gevolg: iedereen onder de choco…
Wat mij opviel op deze school was dat enkel ons kindje zwart was, de rest allemaal blank. Catherine zei ook al dat dit een dure school was dus dat zal waarschijnlijk de reden zijn.
Vrijdag was de laatste dag van een jongetje in Zanethemba. Hij gaat vanaf nu naar een pleeggezin. Dubbele gevoelens komen hier naar boven omdat het een schat van een kind is, maar hij gaat nu gelukkig een goede toekomst tegemoet!
Omdat dinsdag de 24 september een feestdag is, hebben we een verlengd weekend en gingen we naar Sedgefield! Zaterdag zagen we dolfijnen! Niet heel kortbij want we stonden hoog op een berg, maar ik zag ze wel 🙂 Zondag was het super slecht weer, ik wist tot die dag niet dat hier stortregen bestond, wel dus… Maar we hebben olifanten geaaid en gevoerd, Oh My God! Wat een ervaring! En maandag zijn we een leuke wandeling gaan doen naar de watervallen. Zalig zo door de natuur en de bergen wandelen! We zijn ook een keer van het padje gegaan waardoor we op een super mooi uitzicht kwamen, niet normaal. Dat beeld ga ik nooit van mijn leven vergeten.
Maandagavond zijn we dan naar huis gereden en nu is het dinsdag terwijl ik dit schrijf. Een beetje bekomen van een lange week en mijn blog bijhouden is het doel van vandaag. En dan starten we morgen met week 4!
Iris en haar Zuid-Afrikaanse avonturen 