Week 7 (14-20 oktober)

De week is weer snel voorbij gegaan. Maandag zijn we naar een familie geweest van twee kinderen om te vragen of ze hen als pleegkinderen willen opvoeden zolang de moeder dit niet kan. Het was twee uur rijden om tot daar te geraken, dus de moeder zou dit nooit alleen gekund hebben omdat ze geen auto heeft. Het was heel leerrijk om te zien hoe deze mensen leven en hoe de procedure is om pleegouder te worden. We verstonden er niet veel van omdat alles in Xhosa gezegd werd, maar de social worker heeft alles uitgelegd. Dinsdag zijn we nog eens naar de rechtbank geweest, alweer interessant. Donderdag hebben we een nachtshift gedaan om eens te kijken hoe dat in z’n werk gaat. Ik moest de kinderen om 23u en om 3u wekken om naar het toilet te gaan. Dat ging goed voor zowel de kinderen als voor ons. Om 5u30 moest ik één kind wakker maken omdat ze naar school moest. Maar omdat ik om 3u niet snel in slaap viel, heb ik toen mijn wekker gewoon afgezet en mij omgedraaid. OEPS! Toen begon ik te dromen dat zij te laat op school was en dat ik super gehaast haar hielp met klaarmaken. Opeens schoot ik wakker omdat de andere tiener haar wakker maakte, het was 5u45. OEF, ze was nog optijd! Ik was echt even verward, mijn droom was zo realistisch… Om de ervaring van ‘nachtshift’ helemaal compleet te maken, mocht ik in de meisjeskamer slapen, in het coole autobed, wat een beetje te klein is voor een volwassenen 😀

Vrijdagochtend zijn we naar het strand geweest met de kinderen! Het was geen schitterend weer, maar warm genoeg voor het strand. Jammer genoeg hadden de kleintjes schrik van de zee 😀 Grappig maar tegelijk zielig om te zien. Gelukkig vonden ze het strand wel leuk en speelden ze met het zand. De grote kinderen vonden het wel zalig in de zee! Ze hebben zich geamuseerd.

Vandaag zijn we naar Kragga Kamma geweest, een dierenpark waar je met de auto kan door rijden. EN IK ZAG GIRAFFEN! Zelf één zo kort bij dat ik hem bijna kon aaien, mijn nek deed pijn als ik naar zijn hoofd wilde kijken 🙂
Ik dacht dat ik vorige week met die dolfijnen al dat ik de gelukkigste persoon was, maar nu ik giraffen zag weet ik zeker dat ik de gelukkigste persoon ben 😀

Nog 1 weekje en mijn stage zit erop. Deze week gaat super snel gaan, want hij is vol gepland op stage. EN DAN ZIE IK ANDY EINDELIJK!

En ja, het is weer hetzelfde liedje als altijd, de foto’s willen niet laden. Sorry 😦