Week 8 (21-25 oktober)

Dus dit wordt mijn laatste blog over mijn Zuid-Afrikaanse avonturen. Over 2 weken ben ik weer thuis!

Mijn laatste week was nog super interessant! Ik ben nog enkele keren op doktersbezoek geweest en het is leuk om te weten hoe ze hier omgaan met de zaken. Zo ben ik bijvoorbeeld naar een counseling geweest met een kind dat leerachterstand heeft en verkracht is geweest. Ik moest allerlei vragen beantwoorden over haar gedrag zodat er een duidelijk beeld gevormd kon worden. Omdat het hier heel veel voorkomt dat mensen verkracht worden, zowel oude als jonge vrouwen, als kinderen… Schrijnend om te zien dat er zoveel vrouwen dit meemaken en moeten doorstaan en er van de politie uit geen actie wordt ondernomen. Gelukkig konden we dus met dit kind wel therapie gaan volgen, hopelijk is haar trauma hierdoor minder groot. Jammer genoeg kan ik het resultaat hiervan niet meer zien.

Donderdag hadden we projectday, we gingen alle projecten af van alle andere studenten van Amava die momenteel hier zijn in Zuid-Afrika. Super interessant om te zien waar zij deze twee maanden aan gewerkt hebben. Het was ook leuk om aan hen te tonen waar wij onze tijd in hebben gestoken de voorbije maanden. Ik weet nu wel dat ik heel zeker voor het juiste project heb gekozen, want ondanks dat de andere projecten super interessant en ook leerrijk zijn, is Zanethemba toch de organisatie die het beste bij mij past. Love deze kleine schatjes.

Vandaag was het dan zover, de laatste dag in Zanethemba, de laatste keer dat ik deze kleintjes kon knuffelen, vastpakken en mee spelen. Toen Catherine hen vertelde dat ik met het vliegtuig terug naar België ga vliegen, begon het meisje van 6 jaar super hard te wenen. Mijn hart brak, en ja natuurlijk moest ik ook wenen, emotioneel als ik ben (zelfs al voor haar 😉 ) Maar ik heb super veel herinneringen gemaakt hier in Zanethemba die ik voor altijd zal koesteren!

Ik wil nog jullie even laten weten dat Zuid-Afrika veel op België lijkt, en dat het toch niet zo arm is dan dat ik gedacht had (uitgezonderd van de helft van de bevolking dan die in de townships leven). Ik dacht dat iedereen hier arm was maar dat is dus niet zo gebleken. Maar ik heb doorheen deze twee maanden een lijstje gemaakt van de dingen die in Zuid-Afrika gebeuren of te zien zijn, die je nooit van je leven in België zou meemaken:
– Er is niet normaal veel afval op de straten, soms zie je het gras zelfs niet meer
– De dieren lopen gewoon op de weg, zoals koeien, geiten, honden…
– Mensen zitten in de bak van een truck, bakkie, ik weet niet goed hoe ik het moet noemen. In België is dat tegen de wet en hier doet iedereen het, soms wel met 10 man tegelijk.
– Je kan hier vanaf dat het donker is niet meer op straat lopen want dan word je overvallen of verkracht.
– Alle kinderen (en ook sommige volwassenen) lopen op blote voeten, zelfs in de winkel of bij de dokter.
– De zon draait naar links ipv naar rechts! Had een slimme aardrijkskundige me dat niet kunnen vertellen? 😀
– Men moet hier elektriciteit in de spar gaan kopen…
– Mensen staan langs de weg te wachten tot er iemand stopt om hen op te pikken en werk aan hen te geven. Ze hebben dus geen werk en staan elke morgen weer klaar in de hoop dat iemand hen meeneemt zodat ze kunnen werken. Ik wil niet weten hoeveel dagen ze daar soms staan zonder dat ze opgepikt worden.
– Mensen verkopen heel wanhopig dingen, om toch maar een klein beetje geld te verdienen. Ze staan dan aan elk stoplicht, of gewoon langs de weg met hun bloemen of kranten.
– Ze rijden aan de linkerkant van de weg ofcourse, maar dat ben ik al gewoon 😉
– Gigantische vogels hier! Heb hier amper een duif of kraai gezien, altijd die vieze dikke grote vogels 😦 En geluid dat die maken!
– Ze eten de poten en de kop van de kip op, bah 😦
– In tankstations komen ze voor u de auto vol tanken ipv dat je het zelf moet doen. Ook wassen ze elke keer je voorruit, zonder dat je daar om vraagt of voor betaald (natuurlijk vragen ze wel een fooi)
– Elke ontmoeting die hier plaatsvindt, via telefoon of face to face start met: ‘How are you? Fine thank you and you?’ (Ze menen het niet eens meer denk ik, wat een tijdverdrijf bij een dringende vraag…)
– Iedereen loopt zomaar de straat over, of er auto’s aankomen of niet, maakt hun niet uit. Ook de auto’s rijden gewoon door, ‘die voetganger moet maar wachten’ wat ze dus ook doen. Maar het is eng om op 10 cm van een voetganger te rijden.
– Ik heb hier amper een voetpad of fietspad gezien, iedereen loopt gewoon op straat of op de grasberm.
– 90% van de auto’s zijn wit of licht grijs.

Zo even een ‘kort’ lijstje van de dingen die mij opgevallen zijn. En waarschijnlijk zijn er nog veel meer!
Maar nu moet ik afronden, Andy landt bijna dus ik ga vertrekken naar de luchthaven! Ik kijk er zo naar uit om hem eindelijk vast te pakken. Dat maakt mijn afscheid van daarstraks helemaal goed!
Damn, nu denk ik eraan dat ik straks dus ook nog afscheid moet nemen van Nita 😦 Ze heeft super goed voor mij gezorgd hier de voorbije maanden, en ik zal haar eeuwig dankbaar zijn, ze is zo’n schatje!

Andy, I’m coming!